KOTOHOLIC fotoblog o Kocie

To była świadoma decyzja: BIERZEMY KOTA DO DOMU! Od dnia 28.07.2011r życie nie jest już takie jak dawniej : dzięki Kitce kocham koty, uwielbiam fotografować koty, mogę mówić o kotach godzinami ... też tak masz? Witaj w klubie... w klubie KOTOHOLIC, fotoblog o kocie! Będzie mi miło, jeśli zostawisz jakiś ślad: mail, komentarz, lajk.

7. KOT JEST POEZJĄ

  • środa, 15 lutego 2012
    • Wisława Szymborska, "Kot w pustym mieszkaniu"

      Wisława Szymborska

      Kot w pustym mieszkaniu 

      Umrzeć - tego nie robi się kotu.
      Bo co ma począć kot
      w pustym mieszkaniu.
      Wdrapywać się na ściany.
      Ocierać między meblami.
      Nic niby tu nie zmienione,
      a jednak pozamieniane.
      Niby nie przesunięte,
      a jednak porozsuwane.
      I wieczorami lampa już nie świeci.

      Słychać kroki na schodach,
      ale to nie te.
      Ręka, co kładzie rybę na talerzyk,
      także nie ta, co kładła.

      Coś się tu nie zaczyna
      w swojej zwykłej porze.
      Coś się tu nie odbywa
      jak powinno.
      Ktoś tutaj był i był,
      a potem nagle zniknął
      i uporczywie go nie ma.

      Do wszystkich szaf się zajrzało.
      Przez półki przebiegło.
      Wcisnęło się pod dywan i sprawdziło.
      Nawet złamało zakaz
      i rozrzuciło papiery.
      Co więcej jest do zrobienia.
      Spać i czekać.

      Niech no on tylko wróci,
      niech no się pokaże.
      Już on się dowie,
      ze tak z kotem nie można.
      Będzie się szło w jego stronę
      jakby się wcale nie chciało,
      pomalutku,
      na bardzo obrażonych łapach.
      I żadnych skoków pisków na początek. 

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      noirdesir2
      Czas publikacji:
      środa, 15 lutego 2012 20:08
    • Baudelaire, Le Chat

      Charles Baudelaire

      Le Chat

      I

      Dans ma cervelle se promène,
      Ainsi qu'en son appartement,
      Un beau chat, fort, doux et charmant.
      Quand il miaule, on l'entend à peine,

      Tant son timbre est tendre et discret;
      Mais que sa voix s'apaise ou gronde,
      Elle est toujours riche et profonde.
      C'est là son charme et son secret.

      Cette voix, qui perle et qui filtre
      Dans mon fonds le plus ténébreux,
      Me remplit comme un vers nombreux
      Et me réjouit comme un philtre.

      Elle endort les plus cruels maux
      Et contient toutes les extases;
      Pour dire les plus longues phrases,
      Elle n'a pas besoin de mots.

      Non, il n'est pas d'archet qui morde
      Sur mon coeur, parfait instrument,
      Et fasse plus royalement
      Chanter sa plus vibrante corde,

      Que ta voix, chat mystérieux,
      Chat séraphique, chat étrange,
      En qui tout est, comme en un ange,
      Aussi subtil qu'harmonieux!

      II

      De sa fourrure blonde et brune
      Sort un parfum si doux, qu'un soir
      J'en fus embaumé, pour l'avoir
      Caressée une fois, rien qu'une.

      C'est l'esprit familier du lieu;
      Il juge, il préside, il inspire
      Toutes choses dans son empire;
      peut-être est-il fée, est-il dieu?

      Quand mes yeux, vers ce chat que j'aime
      Tirés comme par un aimant,
      Se retournent docilement
      Et que je regarde en moi-même,

      Je vois avec étonnement
      Le feu de ses prunelles pâles,
      Clairs fanaux, vivantes opales
      Qui me contemplent fixement. 

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (5) Pokaż komentarze do wpisu „Baudelaire, Le Chat”
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      noirdesir2
      Czas publikacji:
      środa, 15 lutego 2012 19:59
    • Baudelaire, Le Chat

      Charles Baudelaire

      Le Chat

      Viens, mon beau chat, sur mon coeur amoureux;
      Retiens les griffes de ta patte,
      Et laisse moi plonger dans tes beaux yeux,
      Mêlés de métal et d'agate.

      Lorsque mes doigts caressent à loisir
      Ta tête et ton dos élastique,
      Et que ma main s'enivre du plaisir
      De palper ton corps électrique,

      Je vois ma femme en esprit. Son regard,
      Comme le tien, aimable bête
      Profond et froid, coupe et fend comme un dard,

      Et des pieds jusques à la tête,
      Un air subtil, un dangereux parfum,
      Nagent autour de son corps brun. 

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      noirdesir2
      Czas publikacji:
      środa, 15 lutego 2012 19:56
    • Baudelaire, Les chats

      Charles Baudelaire  

      Les Chats 

      Les amoureux fervents et les savants austères
      Aiment également, dans leur mûre saison,
      Les chats puissants et doux, orgueil de la maison,
      Qui comme eux sont frileux et comme eux sédentaires.

      Amis de la science et de la volupté,
      Ils cherchent le silence et l’horreur des ténèbres ;
      L’Erèbe les eût pris pour ses coursiers funèbres,
      S’ils pouvaient au servage incliner leur fierté.

      Ils prennent en songeant les nobles attitudes
      Des grands sphinx allongés au fond des solitudes,
      Qui semblent s’endormir dans un rêve sans fin ;

      Leurs reins féconds sont pleins d’étincelles magiques
      Et des parcelles d’or, ainsi qu’un sable fin,
      Etoilent vaguement leurs prunelles mystiques. 

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      noirdesir2
      Czas publikacji:
      środa, 15 lutego 2012 19:53

Kanał informacyjny

PustaMiska - akcja charytatywna free counters Akcja: Nie kradnij zdjęć!

Opcje Bloxa